Məqalədə vətəndaşlıq lirikasının dünya, Avropa və rus ədəbiyyatı, xüsusən də, Azərbaycan poeziyası kontekstində ideya-estetik, nəzəri əsaslarına diqqət yetirilir, vətəndaşlıq mövqeyinin daha çox romantizm cərəyanında özünü göstərdiyi bildirilir. Qeyd olunur ki, romantizmin ayrılmaz hissəsi olan vətəndaşlıq lirikası, adətən, publisistik ruhla çulğaşır. Lakin o, bədiiliyin əsas komponentlərindən sayılan nizam və obrazlılığa malik olmalıdır. Əks-təqdirdə, poetik nümunəyə çevrilə bilməz.